Verhalen: De sandwich-mantelzorger

Janny heeft het druk. Daar is ze aan gewend. Toen ik haar vorige week ontmoette, zei ze tegen me, dat ze eigenlijk directeur was van drie bedrijfjes. Vandaag is ze met alledrie tegelijk aan het werk. Dat komt vaker voor.

Thuis heeft ze een man en drie opgroeiende kinderen. Wie van die vier zich het meest als puber gedraagt, dat weet ze soms niet. Ze zou er geen één van willen missen, want ze is stapelgek met haar stelletje. Maar ze kan ze soms ook allemaal wel eens stuk voor stuk achter het behang plakken. “Mam, waar is mijn gymspul? Mam, wanneer gaan we eten? Janny, heb jij mijn witte overhemd gezien? Mam, ze zitten me te pesten!” ’t Lijkt wel of ze nooit iets zelf kunnen bedenken of doen! Als echtgenote en moeder ben je niet alleen huisvrouw maar ook vaak scheidsrechter en wandelende agenda.

Behalve huisvrouw werkt Janny ook mee in hun bloemenwinkel. ’s Morgens kan haar man het wel alleen af, dan is het niet zo druk. Maar ’s middags wordt het meestal drukker.
Dan moet Janny inspringen. Personeel is duur, dus spaart Janny dat uit door haar bedoeninkje thuis maar even te laten liggen.

Als derde taak heeft Janny de zorg voor haar schoonmoeder op zich genomen.
Het oude mensje woont een paar straten verderop. Ze is zeer slechtziend geworden en kan bijna niet meer zelfstandig lopen. Eigenlijk zou ze beter in een verzorgingshuis op haar plaats zijn, maar dat wil ze voor geen geld. Ze is dan wel 83, maar ze vindt dat ze nog best op zichzelf kan zijn. Haar zoon en schoondochter moeten daar maar een beetje bij helpen. Per slot heeft zij vroeger ook voor die kinderen gezorgd, toen ze wilden trouwen en nog geen eigen huis konden vinden. Overdag komt een paar uur de thuiszorg bij oma. Een paar keer per week komt de warme hap via Tafeltje-dekje. Op andere dagen neemt Janny wat mee.
Iedere dag gaat ze even langs op weg naar de winkel. Even kijken wat oma nog nodig heeft. “s Avonds gaat ze dat dan langs brengen of ze laat het door één van de anderen doen. Als ze de hond voor de laatste ronde uitlaat in het parkje, gaat Janny oma helpen op bed te komen. ’s Morgens kan de thuiszorg haar er dan weer uithalen en aankleden. Janny heeft dan alles klaargelegd voor gebruik.

Dat oma daar wel eens over moppert, neemt Janny op de koop toe. Oma is nou eenmaal niet de gemakkelijkste. Janny wordt er wel eens moe van. Ze voelt zich soms net zo’n sandwich, platgedrukt tussen verschillende lagen. Haar gezin en de winkel aan de ene kant en oma aan de andere.

W.Klein.