Henk wordt vijftig!

Als vrijwilliger ben ik namens het Steunpunt Mantelzorg en Vrijwillige Thuiszorg Zwartewaterland naar de verjaardag van Henk geweest, een meervoudig gehandicapte man. Henk wordt al vijftig jaar, vanaf zijn geboorte, door zijn ouders verzorgd.

Ik ken Henk en zijn ouders al jaren. Het is leuk om met een vlaai, een bloemetje voor de mantelzorgende ouders en een cake voor Henk, op visite te gaan in de caravan van de familie. Ook heb ik drie rozen voor de dames, die regelmatig een handje helpen, meegenomen.

Voor de ouders van Henk kwam mijn bezoek als een verrassing. Toen ik met koffie en gebak op de bank zat, kwam de vraag: “Waarom ben je hier, voor Henks verjaardag?” Ik antwoordde, dat ik namens het Steunpunt Mantelzorg kwam en niet alleen voor zoonlief, maar ook voor zijn fantastische ouders, die hem al vijftig jaar, met liefde, verzorgen.
De ouders vonden dit een heel fijn gebaar. “Maar het was toch niets bijzonders? Henk is toch onze zoon. En hij is het waard om goed verzorgd te worden”, was hun reactie.

Zo simpel is het. Henk is al vijftig jaar voor hen de moeite waard!
Vanzelfsprekend werden er herinneringen opgehaald. Zoals de hele grote familieauto, met de enorme kofferbak. Daar konden de rolstoel en andere attributen gemakkelijk in vervoerd worden. Henk ging veel met zijn ouders mee. Bleef Henk thuis, dan gingen er minstens zes jongens van de gymclub mee naar een gymwedstrijd. Dat waren leuke dingen!

De vader van Henk is altijd handig geweest en nog steeds weet hij oplossingen te bedenken.
Zijn trotse moeder laat de slaapkamer van Henk zien. Die is net als thuis voorzien van een rail aan het plafond om hem het bed in en uit te tillen. Openslaande deuren betrekken Henk bij de omgeving, zodat hij er van kan genieten. De hellingbaan zorgt ervoor, dat Henk gemakkelijk de caravan in en uit kan met de rolstoel.

Gelukkig kunnen de ouders hulp van anderen accepteren. Al is dat niet altijd vanzelfsprekend. Henk is toch hun zoon! Ze geven hem graag zelf de zorg die hij nodig heeft. Maar ze worden ook een dagje ouder. De drie dames bied ik rozen aan voor de helpende handen die zij bieden.

Het was een zeer waardevolle dag. Ik mocht een kijkje nemen in dit gezin, waar niet alles vanzelf is gegaan. Maar het leven is er goed. Dankzij de liefde en het begrip van de ouders en de mensen die hun daarbij helpen.

Vrijwilliger Steunpunt Mantelzorg/Vrijwillige Thuiszorg Zwartewaterland